Geografie

Turkije is een bijzonder land, omdat het in twee werelddelen ligt. Het grootste deel (Anatolië) ligt in Azië, een klein deel (Thracië) in Europa. Het land vormt daardoor de brug tussen Oost en West.

Turkije is een bergachtig land. Het maakt deel uit van de bergketen die loopt van de Balkan tot Iran. Het is dan ook een hooggelegen land: de gemiddelde hoogte is ruim duizend meter.

  • Turkije ligt tussen 25 en 45 (graden) O.L.v GR. en tussen 35 en 45NB.
  • De oppervlakte van het land bedraagt ongeveer 815.000 km² en is daarmee 20 keer zo groot als Nederland.
  • Het aantal inwoners van Turkije is +- 70.000.000.
  • De bevolkingsdichtheid is ongeveer 85 inwoners per vierkantekilometer.
  • Turkije is gelegen op 2 continenten. Ongeveer 3% ligt op het Europese continent en 97% op het Aziatische continent.
  • Beide delen worden gescheiden door de Zee van Marmara, de Dardanellen en de Bosporus, die de verbinding vormen tussen de Middellandse- en de Zwarte Zee.

Het land is omgeven door vele wateren, bossen, bergen en landen. Omdat Turkije precies op de grens ligt van 2 continenten, vinden er onder de oppervlakte af en toe seismische bewegingen plaats, die voelbaar worden gekenmerkt als aardbevingen.

In het begin van het Tertiair, ongeveer 60 miljoen jaar gelden vond
een botsing plaats tussen de Euraziatische en de Arabische aardschol
en ontstond er een groot aantal bergketens.

Bergen in Turkije

In het noorden is het Pontische gebergte het grootste bergmassief,
in het zuiden, het Taurus gebergte.

Deze bergmassieven schermen vanaf die tijd de Anatolische hoogvlakte
af van de zee. Als gevolg van de botsing van de aardschollen is de
hoogvlakte zelf overwegend oost-west geplooid en vindt men tussen de
lage bergruggen brede ver doorlopende dalen.

In het quartair, de huidige geologische periode, die 2 miljoen jaar
geleden begon, werd de verbinding tussen het Europese en Aziatische
deel van Turkije verbroken doordat de toenmalige rivierdalen van de
Bosporus en de Dardanellen overstroomd werden door de Egeïsche zee
en de huidige zee-engten ontstonden. De vrijwel permanente
activiteit van de aardkost heeft in Turkije gezorgd voor een grote
verscheidenheid aan landschappen

De Zeeën

Turkije is omringd door vele zeeën. In het noorden de Zwarte Zee en
het westen de Egeïsche zee, in het zuiden de Middellandse zee, en in
het noordwesten van het land, de zee van Marmara.
Deze laatste is gesitueerd tussen de Zwarte Zee en de Egeïsche Zee.

De zee van Marmara is de grootste binnenzee van de wereld en heeft 2
doorgangen naar andere zeeën. In het noordelijke deel van de Marmara
is de doorgang naar de Zwarte Zee.

In het zuidwestelijk gedeelte van de Zee van Marmara bevindt zich de
doorgang tot de Egeïsche Zee, die de Dardanellen wordt genoemd.

Beide doorgangen zijn op natuurlijke wijze ontstaan. De Dardanellen
is geschiedkundig ook van belang, aangezien hier vele oorlogen zijn
gevoerd, o.a. de slag om de legendarische stad

Troje
.

De Zwarte Zee, in het noorden, ligt qua zeespiegel, ten opzichte van
de Middellandse Zee, ongeveer 15 cm hoger. Dit wordt o.a.
veroorzaakt door het zeer lange en aanhoudende regenseizoen in het
Zwarte Zee gebied.

Rivieren en meren lopen vol en zorgen op hun beurt weer dat de
Zwarte Zee continue wordt gevuld. Door de hogere ligging van de
Zwarte Zee t.o.v. de Middellandse Zee is er gedurende een groot
gedeelte van het jaar een voortdurende stroming vanuit de Zwarte Zee
naar de Middellandse Zee. Deze watervloed stroomt als eerste door de
Bosporus, daarna de zee van Marmara en tenslotte via de Egeïsche Zee
naar de Middellandse Zee.

Meren

In Turkije zijn ongeveer 27 grote meren en 100 kleinere meren. Het grootste meer in het land is het Van-meer.
Het
oppervlakte is meer dan 3700 km2 en ligt ten opzichte van de
zeespiegel op een hoogte van 1718 meter in het zuidoosten van het
land. In tegenstelling tot Nederlandse wateren en zeeën is hier geen
sprake van zout of zoetwater, maar van een Sodameer. Het water van
het meer bevat sodium-sulfur.

Het 2e grote meer van Turkije, iets centraler gelegen, in het
binnenland, wordt het Tuz Gölü (Zoutmeer) genoemd. De oppervlakte
van het meer is 1.700 km2 en het is een zoutwater meer. Het zoutmeer
heeft een gemiddelde diepte van 15 a 20 centimeter. Tijdens de
zomermaanden in het binnenland, waar een continentaal klimaat
heerst, verdampt het water van het meer en komt het zout dat op de
bodem ligt, geheel vrij te liggen. In de zomermaanden ontstaat er
een groot zoutwoestijn. Hieruit wint Turkije een deel van zijn
jaarlijks verbruikte tafelzout. In de wintermaanden valt er veel
neerslag, zodat het meer weer gevuld wordt met water.

Zuivere Bronnen- en Mineralen

In Turkije zijn er meer dan 500 plekken in het land van water met
geneeskundige mineraal bronnen. Deze wateren bevatten verschillende
mineralen, zoals bicarbonaten, sulfur, sulfaat, chloride, etc.

Zij staan erom bekend dat een geneeskrachtige werking uitgaat van
deze bronnen. Vele aandoeningen zouden hier kunnen genezen op een
natuurlijke manier. De meeste van deze warmwaterbronnen bevinden
zich in de bossen of de bergen, waarmee tevens voldoende zuivere
lucht aanwezig is.

Zonnige kusten en schone stranden

Aan de Middellandse zee en Egeïsche kusten duurt het zwemseizoen
minimaal 6 maanden.
Antalya
,Alanya,Bodrum,Fethiye,Izmir, etc. zijn een paradijs voor de
waterliefhebbers. De gemiddelde temperatuur van het zeewater
varieert tussen de 20 en 28 graden Celsius in de maanden mei t/m
oktober.

De kusten van de Zee van Marmara en de Zwarte Zee bezitten ook vele
badplaatsen voor zwemmers en zonaanbidders. Hier is het gemiddelde
zeewater temperatuur tussen de 20 en 25 graden Celsius. Ook bezit
Turkije talloze natuurstranden, waarop men kilometers lang kan
wandelen. Het zachte en dunne zand schijnt ook een genezende werking
te bewerkstelligen van reuma en bot-gebreken bij kleine kinderen.

De stranden en de bodem van het water zijn niet op alle
vakantiebestemmingen hetzelfde. Het strandgrond varieert van fijn
wit zand tot zwarte kiezelgronden en de bodem van het water is in de
ene plaats fijnkiezelig of zanderig en in een andere vakantieplaats
kan dit grofkorrelig of iets grote stenen of rotsblokken zijn.

Landen die grenzen aan Turkije

Anno 2002 heeft Turkije 8 buurlanden. Twee landen die aan Tracië
grenzen en zes landen die aan Anatolië grenzen. Met sommige van deze
buurlanden heeft Turkije goede tot zeer goede betrekkingen en met
een aantal andere landen neutrale of zelfs slechte politieke
verhoudingen.

De landen die grenzen aan
Turkije zijn:
Bulgarije, Griekenland, Georgië, Armenië, Nachitsjevan, is een exclave van Azerbeidzjan, Iran, Irak, Syrië

De relatie tussen Turkije en de landen Bulgarije, Georgië en
Nachitsjewan is in politiek opzicht goed te noemen.

Tussen Turkije en Griekenland bestaat een al decennia lange
kritische betrekking, die van tijd tot tijd weleens verslechterd.
Het gaat hier met name om het recht, welke Turkije met het verdrag
van Montreux heeft verkregen en dat door Griekenland wordt betwist.

Met de landen Iran, Irak en Syrië is een redelijke politieke
relatie, die van tijd tot tijd onder druk staat, vanwege het water
uit de Eufraat waarvan deze landen afhankelijk zijn.

De bron van dit water ligt in Turkije en met het in gebruik nemen
van de Atatürkdam is het mogelijk dat Turkije de “kraan” voor deze
landen dichtdraait. Daarnaast bestaat het probleem van de Koerden, die ook in deze landen hun onderkomen
hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *